Toevallige faalkans machines
Welk level een machine behaalt hangt af van een aantal factoren. Per veiligheidsfunctie wordt er berekend hoe groot de kans op toevallig gevaarlijk falen is. Dit wordt per uur bepaald. Wanneer deze waarde laag genoeg is dan kan er een level worden behaald.
De onderdelen die van belang zijn bij de berekening zijn:
- Het aantal schakelingen waarna 10% van de componenten gefaald hebben (B10d);
- De kans op gevaarlijk falen van een component per uur (λd);
- Het percentage gevaarlijke fouten dat gedetecteerd wordt (diagnostic coverage, DC).
Ook is er nog een andere factor van belang, namelijk: De architectuur van de veiligheidsfunctie. Deze kan één-kanaals (enkelvoudig) of twee-kanaals (redudant) zijn. De SIL norm gebruikt de volgende 2 parameters om aan te tonen dat de architectuur goed genoeg is voor het vereiste level (‘max SIL that can be claimed’).
- De mate van redundantie: Tegen hoeveel fouten is het systeem bestand? Ook wel Hardware fault tolerance (HFT) genoemd;
- Het percentage fouten dat niet gevaarlijk is, aangevuld met de gevaarlijke maar wel gedetecteerde fouten. Oftewel: Safe failure fraction (SFF).
Voor de berekening van het Safety Integrity Level en de toevallige faalkans per uur (PFHd) zijn de volgende kosteloze tools beschikbaar:
- Functional Safety Design Tool FSDT (ABB);
- TIA Selection Tool (Siemens).
De veelgebruikte tool SISTEMA kan alleen PL en dus geen SIL berekeningen uitvoeren.
