De KIM-methodieken maken zichtbaar hoe zwaar een werktaak het lichaam belast en hoe waarschijnlijk overbelasting kan ontstaan. Dit wordt uitgedrukt in een belastingsniveau dat het risico op klachten aan spieren en gewrichten aangeeft.
De KIM-methodieken, Key Indicator Methods, zijn beoordelingsinstrumenten om de fysieke belasting op de werkplek systematisch in kaart te brengen. Afhankelijk van de soort handeling wordt gekeken naar factoren zoals de uitgeoefende kracht of het gehanteerde gewicht, de frequentie en duur van de handelingen, de lichaamshouding en de manier waarop het werk wordt uitgevoerd.
Door deze factoren te combineren ontstaat inzicht in de totale en cumulatieve belasting van het bewegingsapparaat. Zo kan bijvoorbeeld een hoge tilfrequentie, met veel herhaalde tilhandelingen per dag, leiden tot een duidelijk hogere cumulatieve belasting, ook wanneer het individuele tilgewicht beperkt is. Dit vergroot het risico op spier- en gewrichtsklachten.
De KIM-methodieken maken het mogelijk om verschillende vormen van fysieke arbeid, zoals tillen en dragen, duwen en trekken of werken in ongunstige houdingen, op een eenduidige manier te beoordelen. Op basis van de uitkomst kan worden vastgesteld of de belasting aanvaardbaar is of dat verdere aandacht nodig is om overbelasting te voorkomen.
(Hier vind je alles.)